ظـهـور کـرد و تـجـلـی نـام مـولا شد            عـلـیِ اولِّ؛ دوم عــزیــز زهــرا شـد

ز خلقت نبوی‌اش چنان به جلوه نشست            که پیش پای قـدومش حسین هم پا شد

نه ایـنـکـه آمـده تـا جـلـوۀ ولـی بـاشد            نـبی به جـلوه د‌رآمد عـلی که پیدا شد

«حسینُ و منی انا من حسینِ» پیغمبر            نظاره کن که چه زیبا دوباره معنا شد

قمر به طایـفۀ هاشمی اباالفضل است            به انعکـاس قمر از کرم چو دریا شد

چنان به وقت اذان عارفانه از او گفت            حسین گفت که ممسوس ذات اعلی شد

ز قدرت حسنی درس رزم طوری برد            میان معـرکه گـویـا حـسـن هـویدا شد

نجـف به یاد قـتـالـش علی علی گـفـتم            به کربلا که رسیدم ز گریه غوغا شد

علی که جمع همه پنج تن به یک‌جا بود            ز صدر زین به زمین آمد و مجزا شد

قـدی که سایۀ اهل حرم به میدان بود            فـقـطـعــوه ُبــسـیـّـوف اربـاً اربـا شـد